W głębi tej calle (wąskiej weneckiej uliczki) w XVIII wieku rafinowano cukier. Corte (wspólny dziedziniec) wzięła nazwę od tego warsztatu, a Tassini pisze, że w 1712 roku prowadził go niejaki Francesco Astori. W Wenecji rafinacja cukru miała długą historię: pierwszym, który założył w mieście rafinerie, był według Tassiniego niejaki Rodrigo di Marchiano, Portugalczyk, w 1598 roku.