Piesza trasa: od Plac św. Marka do Prigioni Nuove. Przystanki: 22.
Przystanki
- Plac św. Marka
To jedyne miejsce w Wenecji nazywane „Piazza” — wszystkie inne to campo (weneckie place) — bo jedynym chciało być także w nazwie.
- Zaginiony kościół San Geminiano
Odwróć się plecami do Bazyliki i spójrz na krótszy bok Placu: Skrzydło Napoleońskie zamyka dziś miejsce, gdzie przez 2 i pół wieku stał San Geminiano, kościół, który Jacopo Sansovino ukończył w 1557 roku i pokochał tak bardzo, że wybrał go sobie na grobowiec.
- Procuratie di San Marco
Trzy strony Piazza San Marco zajmuje nieprzerwany ciąg Procuratie — rezydencji prokuratorów św. Marka, najwyższego po doży urzędu w Republice Weneckiej.
- Portyk Skrzydła Nowonapoleońskiego
Krótki bok Piazza San Marco, naprzeciwko bazyliki, zamyka Ala Nuovissima, zwana Napoleonica.
- Wieża Zegarowa w Wenecji
W 1493 roku Senato Republiki Weneckiej uznał, że Wenecja zasługuje na nowy zegar: stary, w niszy Bazyliki św. Marka, nie miał nawet tarczy, a godziny słychać było tylko słuchem, przy biciu dzwonu.
- Chiesa di San Basso
Wciśnięty między budynki Wieży Zegarowej, bokiem zwrócony ku Bazylice, mały kościół San Basso jest jednym z najstarszych w Wenecji: ufundowała go w 1076 roku trybuńska rodzina Elia, poświęcając go opatowi św. Sabie, a potem biskupowi i męczennikowi Basso z Nicei.
- Palazzo Patriarcale
Obok bazyliki, z widokiem na piazzettę dei Leoncini, Palazzo Patriarcale to siedziba kurii weneckiej — lecz urodził się jako skrzydło władzy świeckiej: z początku XVII wieku Bartolomeo Manopola zbudował go, by pomieścić wspaniałą salę, w której Signoria i Senat wydawały uczty, połączoną z apartamentami doży napowietrznym korytarzem za apsydami bazyliki.
- Chiesetta di San Teodoro
Za apsydą Bazyliki, na małym dziedzińcu, do którego dociera niewielu zwiedzających, kryje się jeden z najmniejszych, a zarazem najważniejszych kościołów Wenecji: chiesetta di San Teodoro.
- Chiostrino di Sant'Apollonia
Trzydzieści kroków od zatłoczonego placu przed bazyliką, za absydami San Marco, dyskretne wejście prowadzi do jednego z najbardziej zaskakujących miejsc Wenecji: krużganka Chiostrino di Sant’Apollonia, jedynego zachowanego w mieście romańskiego krużganka.
- Trzy brązowe słupy
Wszyscy wznoszą oczy ku złotej fasadzie Bazyliki, prawie nikt nie patrzy w dół. A u stóp 3 masztów stoją 3 brązowe arcydzieła renesansu: podstawy pod drzewce, z których w uroczystości powiewały jedwabne czerwono-złote chorągwie Republiki Weneckiej.
- Dzwonnica św. Marka
Wenecjanie nazywają ją pieszczotliwie el paròn de casa, czyli gospodarzem domu: ma dziewięćdziesiąt osiem i pół metra wysokości, jest z czerwonej cegły i od ponad tysiąca lat czuwa nad placem.
- Loggetta del Campanile
U stóp dzwonnicy ten mały klejnot z wielobarwnych marmurów i brązów to Loggetta Sansovina: miniaturowy łuk triumfalny, zbudowany w latach 1537–1549 jako salon pod gołym niebem dla patrycjuszy zmierzających do Pałacu Dożów.
- Kolumny na Piazzetta San Marco
Przez wieki ci, którzy przypływali do Wenecji od strony morza, właśnie tędy wchodzili do miasta.
- Libreria Sansoviniana
Naprzeciw Pałacu Dożów, zamykając Piazzettę, ciągnie się to, co Palladio nazwał „bodaj najbogatszym i najozdobniejszym budynkiem od czasów starożytnych”: Libreria Sansoviniana, publiczna biblioteka Republiki Weneckiej.
- Zecca di Venezia
Ten kamienny sześcian, który zamyka Piazzetta (mały plac) od strony Basenu św. Marka, to nie twierdza, choć bardzo ją przypomina: to Zecca, skarbiec Republiki Weneckiej.
- Molo di San Marco
To jedyne nabrzeże w Wenecji, które nazywa się molo: odcinek fondamenta (nabrzeża) przed Piazzettą (małym placem), między Ponte della Paglia a Ponte della Zecca.
- Giardini Reali
Za Procuratie Nuove, o dwa kroki od Piazzetty, kryje się zakątek Wenecji, który wydaje się niemożliwy: prawdziwy ogród z alejami, laskami i długą pergolą.
- Kapitanat Portu (dawny Magistrat Mąki)
Przy wejściu do Canal Grande, zaraz za Giardini Reali, stoi jasny pałac z arkadowym portykiem, jakby zrobiony na pokaz od strony wody.
- Bazylika św. Marka
Przez prawie tysiąc lat nie była to katedra Wenecji: była kaplicą doży (wybieranego władcy Republiki Weneckiej), świątynią państwa.
- Pałac Dożów
Przez prawie 1000 lat z tego pałacu decydowano o losach Wenecji.
- Most Westchnień
Most Westchnień wygląda jak mała architektura z pocztówki, ale powstał jako narzędzie weneckiej sprawiedliwości.
- Prigioni Nuove
Naprzeciwko Pałacu Dożów, po drugiej stronie rio (weneckiego kanału), przez które przechodzi Most Westchnień, Palazzo delle Prigioni to jeden z pierwszych budynków w Europie wzniesionych specjalnie na więzienie: surowa klasycyzująca jednopiętrowa fasada, z portykiem i potężnymi boniowanymi blokami z Istrii, zaczęta w 1563 roku przez Rusconiego, podjęta przez Antonia da Ponte w 1589 roku i ukończona przez Continów w 1614 roku.