Na tej calle w Cannaregio (wąska wenecka uliczka), na ostatnim skraju Wenecji z XVI wieku, stał dom, w którym Tycjan Vecellio przeżył czterdzieści pięć lat i zmarł w 1576 roku — lecz nazwa ulicy jest starsza od malarza i opowiada o innym świecie: o boteri (bednarze), mistrzach, którzy budowali beczki, kadzie i butle na wino i oliwę dla całego miasta.