Przez wieki bednarze Wenecji mieli osobliwy obowiązek: bezpłatnie naprawiać beczki Doży. W zamian mogli zatrzymać żelazne obręcze i gałęzie wierzby, a Doża płacił robotnikom za wyżywienie. Był to jeden z więzów między cechami a rządem Republiki Weneckiej.