W głębi wąskiej Calle dell’Arco — nazwanej tak od przerzuconego nad nią łuku, dawnego znaku, że domy po obu stronach miały tego samego właściciela — majaczy jedna z najstarszych fasad miasta: podwójne okno w stylu wenecko-bizantyńskim z XIII wieku i okładziny ze wschodnich marmurów. Przydomek „detta Bon” wziął się od znamienitego lokatora: w 1712 i 1740 roku mieszkał tu szlachcic G. Bon, płacący czynsz szlachcicowi Marinowi Zorziemu.