Do początku XIX wieku ktoś, kto przechodził przed tym kościołem, mógł płynąć łodzią. Fasada wychodziła na rio di Castello, z mostem San Domenico naprzeciwko; dopiero po zasypaniu rio nabrzeże stało się ulicą, która dziś nazywa się Via Garibaldi. Malowany zegar odczytywano z łodzi albo z fondamenta, nie z chodnika.
