Parę kroków od Rialto, na małym campo (plac), które otwiera się między Strada Nova a San Bortolomio, San Giovanni Crisostomo to zwarta perła weneckiego renesansu: wzniesiony w 1080 roku jako Santa Cecilia i zniszczony w wielkim pożarze z 1475 roku — tym samym, który spalił dom Polów w pobliskim Corte del Milion — został odbudowany od 1495 roku według projektu Maura Codussiego, a nowy tytuł zawdzięcza rzadkiej relikwii Jana Chryzostoma, patriarchy Konstantynopola zwanego „złotoustym” za swoje kaznodziejstwo, przywiezionej do laguny ze Wschodu; to jego ostatnie dzieło, ukończone przez syna Domenica około 1525 roku.