Dwie minuty od Placu św. Marka, za Cavalletto, ten placyk zebrał trzy nazwy w ciągu 8 wieków: Rusolo — zniekształcenie nazwiska Orseolo, od przytułku założonego przez dożę (wybierany władca Republiki Weneckiej) Pietra Orseola I i przeniesionego tu pod koniec XVI wieku, by zrobić miejsce dla Procuratie Nuove — potem San Gallo, od kościółka, jedynej pozostałości tej instytucji, i wreszcie Canova, bo tu rzeźbiarz zmarł w 1822 roku, w domu, którego już nie ma. Vera da pozzo (cembrowina studni), stoliki kawiarni, teatr i basen: campo przejściowe, które było oddziałem przytułku, areną korrid i kostnicą największego rzeźbiarza Europy.