Między Zattere a San Sebastiano, w jednej z najbardziej ludowych dzielnic Dorsoduro, Campo San Basegio jest placem jak z miasteczka: pośrodku vera da pozzo (cembrowina studni) z 1558 roku, suszące się pranie, gospoda ze stolikami na zewnątrz. Nazwa pochodzi od kościoła, którego już nie ma — San Basilio, zwanego w dialekcie San Basegio, zburzonego w XIX wieku po latach, gdy służył jako skład drewna: ironiczny los w miejscu, które żyło z drewna.