Za północną ścianą Teatro La Fenice otwiera się kamienny skwerek między Campo San Fantin a Rio della Verona, który przez wieki był tylko placykiem teatru: tabliczka nizioleto (kamienna tabliczka z wenecką nazwą ulicy) wciąż nazywa go „Campiello Marinoni o de la Fenice” i stara nazwa przylgnęła. Lecz ten ukryty zakątek, którym przechodzą głównie artyści i ekipa techniczna, przechowuje pamięć dwóch wojen.