U ujścia rio della Frescada (weneckiego kanału), między Palazzo Dandolo Paolucci a Palazzo Caotorta Angaran, ta klasycystyczna fasada w San Tomà udaje starożytną: masywny boniowany parter, siedem pojedynczych okien na piano nobile i bardzo długi balkon skręcający za róg. Badacze przypisują ją Giorgiowi Massariemu, który miał ją zaprojektować między 1720 a 1740 rokiem dla Civranów; od 1818 roku należy do Grimanich, którzy ją sprzedali, a potem odkupili — a w latach 1895–1916 mieszkał tu Filippo Grimani, burmistrz, który rządził Wenecją przez 21 lat. Pałac istniał już pod koniec XV wieku: XVIII-wieczna przebudowa zmieniła go od samych fundamentów, w czterech kondygnacjach.