W głębi obszernego campo (plac) dominuje ogromna ciemna ceglana bryła kościoła San Lorenzo, rozpoznawalna po surowej fasadzie, której marmurowa okładzina nigdy nie doszła. Stał tu najbogatszy i najbardziej arystokratyczny żeński klasztor benedyktyński Wenecji: legenda przypisuje jego założenie doży Agnellowi Partecipazio (wybierany władca Republiki Weneckiej) w 809 roku, ale wykopaliska odsłoniły kościół już pod koniec VII wieku.