Wzdłuż Salizzada dei Greci (brukowana ulica), pod dzwonnicą pochyloną nad rio (wenecki kanał), stoi najstarszy kościół prawosławnej diaspory: zbudowany przez weneckich Greków w latach 1539–1577 po stuletnim sporze z Senatem, San Giorgio był sercem greckiego „narodu” — czterech tysięcy ludzi: kupców, intelektualistów i stradiotów — który sprawował tu obrządek bizantyński pod zwierzchnictwem metropolity Filadelfii.