Na zakręcie Canal Grande, naprzeciw Fondaco dei Turchi i tuż przy Rio di San Marcuola, wznosi się „dom-wieża”, jakich w Wenecji nie ma nigdzie indziej: gotycki układ, trójlistne monofore (pojedyncze okna), a potem wieki poprawek — zwłaszcza dziewiętnasto- i dwudziestowiecznych — które uczyniły z niego eklektyczną zagadkę, gdzie autentyczne miesza się z odtworzonym.
