Obok Campo San Stae, na prawym brzegu Canal Grande, Palazzo Priuli-Bon to żywa księga weneckiej architektury: pod gotycką pentaforą piano nobile (reprezentacyjnego piętra) przetrwały wklęsłe łuki wenecko-bizantyńskiego portyku z XIII wieku, częściowo zamurowane. Należał do Priulich, potem do Bonów, a w końcu do Dandolów, a dziś na parterze mieści przestrzeń wystawową, która w czasie Biennale wychodzi wprost na kanał.
